Muziekacademie van Jeruzalem
Oxana Yablonskaya's charismatische pianospel en diepgaande interpretaties verdienen haar al meer dan dertig jaar erkenning.
Bekend om haar krachtige virtuositeit, haar voortreffelijke gevoeligheid en haar diepe emotionele gedrevenheid, heeft Ms
Yablonskaya heeft het publiek over de hele wereld betoverd.
Oxana Yablonskaya werd geboren in Moskou.
Als tiener ging ze naar de Moskouse Centrale School voor Hoogbegaafden onder de voogdij van de grote Anaida Sumbatyan, met wie ze tot haar zestiende werkte.
Later studeerde ze aan het Conservatorium van Moskou bij de legendarische Aleksandre Goldenweiser.
Op 22-jarige leeftijd begon ze een professionele relatie met Tatiana Nikolayeva als onderdeel van het doctoraatsprogramma en diende later als haar assistent aan het Conservatorium van Moskou.
Nadat ze cum laude was afgestudeerd, maakte ze kennis met de westerse wereld tijdens de Jacques Long-Thibaud Competitie in Parijs in 1963, de Rio de Janeiro Competitie in 1965 en de Weense Beethoven Competitie in 1969.
Ze won hoofdprijzen in alle drie de competities en ontving talloze uitnodigingen voor terugkerende verlovingen, maar mocht deze vanwege de Koude Oorlog niet accepteren.
Mevrouw woonde nog steeds in de USSR
Yablonskaya voerde Sjostakovitsj' pianoconcert nr. 1 uit met het Moskous Filharmonisch Orkest onder leiding van Yury Simonov tijdens het jubileumconcert van de componist in het Kremlin.
Ze was de eerste artiest die Rodion Shchedrins “Basso Ostinato” speelde, wat haar handelsmerk werd.
Haar status als ervaren professional werd versterkt door het feit dat veel vooraanstaande Sovjet- en buitenlandse componisten hun muziek aan haar opdroegen.
Hoewel ze naam maakte in de Sovjet-Unie en drie internationale competities won, mocht ze nooit buiten het Oostblok spelen.
.
Niettemin nam ze op voor het Melodya-label en verdiende ze de prestigieuze titel van solist van het Moskous Philharmonisch Orkest.
De titel plaatste haar in het gezelschap van elitekunstenaars als Gilels, Richter, Rostropovich, Oistrakh en Kogan.
Uitstekende solo-optredens met het Bolsjojorkest, de Moskouse Stars-serie en het concert ter ere van de 65e verjaardag van Sjostakovitsj waren de bevestiging van haar buitengewone talent.
Omdat ze zich zorgen maakte over de voortdurende beperkingen van haar persoonlijke en artistieke vrijheid, meldde ze zich in 1975 aan om in de VS te gaan studeren.
Visa.
Haar acties leidden tot het verlies van haar positie als professor aan het Conservatorium van Moskou.
Van nature werd haar alle concertafspraken ontzegd.
Ze wachtte meer dan twee jaar op een visum en mocht uiteindelijk samen met haar vader en zoontje het land verlaten, dankzij het harde werk en de petities van Leonard Bernstein, Stephen Sondheim, Richard Rodgers, Katherine Hepburn, Bar Ilan en meer dan 45 beroemde schrijvers, muzikanten, senatoren en acteurs.
Mevr
Yablonskaya arriveerde in 1977 in New York, onbekend en onaangekondigd, en had al meer dan twee jaar geen piano aangeraakt.
Slechts vier maanden later verscheen ze voor het eerst in New York tijdens een concert in de Alice Tully Hall in het Lincoln Center, waar ze veel lof kreeg van de pers.
Haar debuutconcert in Carnegie Hall in oktober daarop werd bijgewoond door een uitverkocht publiek, en sindsdien heeft ze haar plaats tussen de grootste pianisten ter wereld ingenomen.
De vrouw werd ooit beschouwd als ‘het best bewaarde geheim van de Sovjet-Unie’.
Yablonskaya heeft inmiddels in meer dan 40 landen opgetreden.
Na haar triomf bij haar debuut tijdens een concert in Londen in de Queen Elizabeth Hall in 1982 schreef de Daily Telegraph: "Yablonskaya is het soort pianiste dat met gemak en natuurlijkheid bereikt waar anderen een leven lang moeite mee hebben om te bereiken." In 1986, na haar Canadese optreden met het National Symphony Orchestra onder leiding van Mstislav Rostropovich, schreef een muziekcriticus van de Toronto Star: "Ze speelde Rachmaninoffs Derde Orkest alsof het voor haar geschreven was." Mevr
Yablonskaya is uitgegroeid tot een van de meest meeslepende talenten van haar generatie.
Ze heeft opgetreden met veel van de beste symfonieorkesten ter wereld en met veel van de belangrijkste dirigenten van onze tijd.
Ze is een uitzonderlijke recitalist en staat ook bekend om haar solo-optredens.
Naast Carnegie Hall en Lincoln Center trad ze op in de Royal Albert Hall en Wigmore Hall in Londen, het Teatro Colon in Buenos Aires, Suntory Hall in Tokio, Orchestra Hall in Chicago, het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam, de Grote Zaal van het Conservatorium van Moskou, de Grote Zaal van St.
Petersburgh Philharmonic, Queen Elizabeth Hall in Londen, Sheldonian Theatre en Holywell Music Room in Oxford, Engeland, Magador Theatre en Champs Elysees Hall in Parijs, Opera House in Sidney, Municipal Theatre in Rio De Janeiro, Seoul Arts Center, Shanghai Arts Center, Royal Thompson Hall in Toronto, 92 Street Y in New York, Osaka Arts Centre en nog veel meer.
Mevr
Yablonskaya heeft samengewerkt met beroemde dirigenten als Alexander Dmitriev, Alexander Anissimov, Yury Aronovitch, Rudolf Barshai, Herbert Bloomstaadt, Boris Brott, Abraham Chavez, Sergiu Comissiona, Franz Paul Decker, Lawrence Foster, Youosh Forst, Pierro Gamba, Fedor Gluschenko, Inbal, Arnold Katz, Anton Kersies, Dmitry Kitaenko, Eric Klaas, Kirill Kondrashin, Uri Maier, Fuat Mansurov, Nathan Rakhlin, Mstislav Rostropovitch, Gennady Rozhdestvensky, Stanislaw Skrowachevsky, Pavel Sorokin, Yevgeny Svetlanov, Yuly Turowsky, Victor Yampolsky en vele anderen.
In 1990, na 13 jaar afwezigheid, besloot mevr
Yablonskaya keerde terug naar Rusland voor een uitverkocht concert, masterclasses en concerten aan het Conservatorium van Moskou.
Sindsdien keert ze regelmatig terug en wordt ze opnieuw beschouwd als Ruslands elite pianovirtuoos.
De afgelopen jaren heeft mevr
Yablonskaya heeft samengewerkt met haar zoon, de beroemde cellist/dirigent en Grammy Award-genomineerde 2007, Dmitry Yablonsky.
Hun concerten genoten grote publieke en kritische erkenning.
De New York Times noemde haar debuut in Carnegie Hall ‘een levende dialoog’. Hun gezamenlijke opnames omvatten duo-optredens voor cello en piano, evenals pianoconcerten van Khachaturian en Glazunov opgenomen met het Moskouse Symfonieorkest, Tsjaikovski, Rachmaninoff, Prokofjev, Brahms, Liszts 1e concert en Chopins 1e en 2e concerto's met het Moskous Filharmonisch Orkest.
Naast haar succes als concertpianist en artiest, heeft mevrouw
Yablonskaya was pianoprofessor aan de Julliard School in New York City.
Ze heeft talloze masterclasses gegeven aan vele prestigieuze muziekscholen, academies, conservatoria en festivals over de hele wereld, waaronder Newport en Bowdin in de VS, Flaine en Tours in Frankrijk, Lago Maggiore in Zwitserland en Oxford Philomusica in Engeland.
Dr. Yablonskaya is sinds 1998 medeoprichter van het Puigcerda Musica Clasica International Festival in Spanje en het Gabala International Music Festival in Azerbeidzjan.
MS.
Yablonskaya heeft talloze edities van pianomuziek van Cimarosa, Tsjaikovski, Lyadov, Balakirev, Gluck, Glinka en anderen geredigeerd voor de International Music Company en zet momenteel haar samenwerking met deze gerenommeerde muziekuitgever voort.
Mevr
Yablonskaya is ook lid van de jury van talrijke internationale pianoconcoursen zoals Leeds in Engeland, Franz Liszt in Nederland, Prokofjev in St. Petersburg, Rusland, Hamamatsu in Japan, wedstrijden in Taiwan, Andorra, de Seiler International Piano Competition en de Vladimir Horowitz International Piano Competition, evenals de Piano E-Competition in Minneapolis, Minnesota.
Jose Iturbi in Valencia, Parnassos in Monterrey, Mexico, evenals Sendai Competition in Japan en Beethoven Competition in Bonn, Jose Iturbi in Los Angeles, Lev Vlassenko in Brisbane, Grieg in Oslo en Bergen, Shanghai Competition onder anderen.
Onder haar vele opnames won de Liszt/Schubert-cd van mevrouw Yablonskaya de Grand Prix du Disque van de International Liszt Society in Boedapest.
In de recensie van haar Tsjaikovski-cd uit december 1995 schreef de American Record Guide: "Oxana Yablonskaya is een artiest die het verdient om gehoord te worden, in welk repertoire ze ook kiest." In maart 2006 heeft mevr
Yablonskaya gaf haar eerste "Sold Out" recital in Carnegie Zankel Hall in New York ter gelegenheid van de oprichting van de Chopin Society of New York, waarvan ze werd benoemd tot vice-president en muziekdirecteur.
Dit werd onmiddellijk gevolgd door de zesconcertentournee door Frankrijk met een ‘uitverkocht’ concert in het historische Magador Theater in Parijs, waar Oxana Yablonskaya Rachmaninoffs derde pianoconcert uitvoerde met het Orchestre National D’Ille de France.
Na een schitterend optreden in het Magador Theater noemde de Franse criticus Cyril Brun Yablonskaya "Groottsarina van de Russische piano, die in een oogwenk het hele keizerlijke Rusland voor ons opende." Op 15 december 2006 werd opnieuw een "uitverkocht" "Oxana Yablonskaya and Friends" -evenement gehouden in Carnegie Zankel Hall, waar Oxana en Dmitry Yablonsky Chopins Cellosonate en Grand Polonaise uitvoerden en een staande ovatie ontvingen.
Componist Lowell Liberman schreef na het bijwonen van dit concert: “De diepgaande uitvoering van deze sonate zal nog lang in mijn geheugen blijven hangen.”
Tijdens dit concert vond een verrassingsceremonie plaats - Oxana Yablonskaya ontving de titel van Honorary Academician van de United Nations International Academy of Arts, de International Academy of Arts in San Francisco en de International Independent Academy of Liberal Arts in Moskou, diploma's en de Einstein Gold Medal voor uitzonderlijke prestaties in de kunsten.
In oktober 2008 opende het Oxana Yablonskaya Piano Instituut zijn deuren in Castelnuovo di Garfagnana in Toscane, Italië.
Het jaar 2008 werd gekenmerkt door de jubileumviering van Oxana's 70ste verjaardag en het hele jaar door trad ze op, eerst in Italië met een nieuwjaarsconcert in Catania, daarna in Israël, waar ze vier keer Tsjaikovski's Eerste Concerto uitvoerde, een Griegconcert in Turkije, een soloconcert in Toscane en masterclasses aan de Hamamatsu Academie, Japan, als jurylid van het Liszt Concours in Utrecht, het Jose Iturbi Concours in Los Angeles, het elektrische pianoconcours in Minneapolis, sololessen in Spanje, concert in MTNA in Los Angeles, masterclasses en kamermuziekconcert in Nice, opname van Tsjaikovski's “Seasons” en “Album for Youth”.
Twee concerten op 29 november en 1 december werden uitgezonden op de nationale televisie in Taiwan - Oxana voerde het eerste concert van Sjostakovitsj uit met het Nationaal Symfonie Orkest in Taipei en Taichung.
De grote afsluiting van de jaarlange vieringen vond plaats op 11 december met het jubileumconcert ‘Sold Out’ in Carnegie Zankel Hall in New York, waar Oxana Yablonskaya de 4e Beethoven-, 2e Chopin- en 1e Sjostakovitsj-concerten uitvoerde en een staande ovatie ontving.
In 2009, 2011, 2013, 2016 heeft mevr.
Yablonskaya regisseerde de internationale pianocompetities in Qabala, Azerbeidzjan en voerde Beethovens Keizerconcert nr. 5 uit met het Royal Philharmonic Orchestra.
In 2014 zetten professor Oxana Yablonskaya en haar man, pianobouwer en technicus Alexander Volchonok, een zeer belangrijke stap in hun leven, waaronder de verhuizing naar Israël.
Sinds oktober 2016 is dr.
Yablonskaya werd uitgenodigd om les te geven aan de Jerusalem Academy of Music and Dance.
Haar 80-jarig jubileumconcert vond plaats op 6 december 2018 in het Henry Krown Auditorium in het Jerusalem Theatre, waar ze drie pianoconcerten uitvoerde onder leiding van haar zoon Mo.
Dmitri Jablonski.
Vrouw.
Yablonskaya zal in 2019 als jurylid de Sendai International Piano Competition vertegenwoordigen.