Jerozolimska Akademia Muzyczna
Charyzmatyczna gra na fortepianie i głębokie interpretacje Oksany Jabłońskiej cieszą się jej uznaniem od ponad trzydziestu lat.
Znana ze swojej potężnej wirtuozerii, wyjątkowej wrażliwości i głębokiego popędu emocjonalnego, Ms
Yablonskaya oczarowała publiczność na całym świecie.
Oksana Jabłońska urodziła się w Moskwie.
Jako nastolatka uczęszczała do Moskiewskiej Centralnej Szkoły dla Uzdolnionych pod okiem wielkiej Anaidy Sumbatyan, z którą pracowała do 16 roku życia.
Później studiowała w Konserwatorium Moskiewskim u legendarnego Aleksandra Goldenweisera.
W wieku 22 lat nawiązała współpracę zawodową z Tatianą Nikołajewą w ramach programu doktoranckiego, a później była jej asystentką w Konserwatorium Moskiewskim.
Po ukończeniu studiów z wyróżnieniem została wprowadzona do świata zachodniego na Konkursie im. Jacques’a Long-Thibauda w Paryżu w 1963 r., Konkursie w Rio de Janeiro w 1965 r. i Konkursie Beethovena w Wiedniu w 1969 r.
We wszystkich trzech konkursach zdobyła najwyższe nagrody i otrzymała liczne zaproszenia na ponowne zaręczyny, których nie pozwolono jej przyjąć ze względu na zimną wojnę.
Pani nadal mieszkała w ZSRR
Jabłońska wykonała I Koncert fortepianowy Szostakowicza z Filharmonią Moskiewską pod dyrekcją Jurija Simonowa podczas koncertu rocznicowego kompozytorów na Kremlu.
Jako pierwsza performerka wykonała utwór „Basso Ostinato” Rodiona Szczedrina, który stał się jej znakiem rozpoznawczym.
Jej status znakomitej profesjonalistki wzmocnił fakt, że wielu wybitnych kompozytorów radzieckich i zagranicznych dedykowało jej swoją muzykę.
Choć zyskała sławę w Związku Radzieckim i wygrała trzy międzynarodowe konkursy, nigdy nie pozwolono jej grać poza granicami bloku wschodniego.
.
Mimo to nagrywała dla wytwórni Melodya i zdobyła prestiżowy tytuł solisty Filharmonii Moskiewskiej.
Tytuł umieścił ją w gronie elitarnych artystów, takich jak Gilels, Richter, Rostropowicz, Ojstrach i Kogan.
Znakomite występy solowe z Orkiestrą Bolszoj, z cyklem „Moskiewskie Gwiazdy” oraz koncert z okazji 65. urodzin Szostakowicza potwierdziły jej niezwykły talent.
W 1975 roku, zaniepokojona ciągłymi ograniczeniami jej wolności osobistej i artystycznej, złożyła podanie na studia w USA.
Wiza.
Jej działania doprowadziły do utraty stanowiska profesora Konserwatorium Moskiewskiego.
Z natury była pozbawiona wszelkich zajęć koncertowych.
Czekała na wizę ponad dwa lata i wreszcie pozwolono jej opuścić kraj wraz z ojcem i młodym synem, dzięki ciężkiej pracy i prośbom Leonarda Bernsteina, Stephena Sondheima, Richarda Rodgersa, Katherine Hepburn, Bar Ilan oraz ponad 45 znanych pisarzy, muzyków, senatorów i aktorów.
Pani
Yablonskaya przybyła do Nowego Jorku w 1977 roku, nieznana i niezapowiedziana, i od ponad dwóch lat nie dotykała fortepianu.
Zaledwie cztery miesiące później po raz pierwszy wystąpiła w Nowym Jorku na koncercie w Alice Tully Hall w Lincoln Center, zdobywając szerokie uznanie prasy.
Jej debiutancki koncert w Carnegie Hall w październiku następnego roku zgromadził pełną widownię i od tego czasu zajmuje miejsce wśród najwybitniejszych pianistów świata.
Kobieta była kiedyś uważana za „najpilniej strzeżoną tajemnicę Związku Radzieckiego”.
Yablonskaya występowała obecnie w ponad 40 krajach.
Po jej triumfie podczas debiutu na koncercie w Londynie w Queen Elizabeth Hall w 1982 r. „Daily Telegraph” napisał: „Jabłonska to pianistka, która z łatwością i naturalnością osiąga to, o co inni walczą przez całe życie”. W 1986 roku, po kanadyjskim występie z Narodową Orkiestrą Symfoniczną pod dyrekcją Mścisława Rostropowicza, krytyk muzyczny „Toronto Star” napisał: „Grała Trzecią Orkiestrę Rachmaninowa, jakby była napisana dla niej”. Pani
Yablonskaya stała się jednym z najbardziej fascynujących talentów swojego pokolenia.
Występowała z wieloma najlepszymi orkiestrami symfonicznymi na świecie i wieloma czołowymi dyrygentami naszych czasów.
Wyjątkowa recitalka, znana jest także z występów solowych.
Oprócz Carnegie Hall i Lincoln Center koncertowała w Royal Albert Hall i Wigmore Hall w Londynie, Teatro Colon w Buenos Aires, Suntory Hall w Tokio, Orchestra Hall w Chicago, Royal Concergebouw w Amsterdamie, Wielkiej Sali Konserwatorium Moskiewskiego, Wielkiej Sali św.
Petersburgh Philharmonic, Queen Elizabeth Hall w Londynie, Sheldonian Theatre i Holywell Music Room w Oksfordzie w Anglii, Magador Theatre i Champs Elysees Hall w Paryżu, Opera w Sidney, Teatr Miejski w Rio De Janeiro, Seoul Arts Centre, Shanghai Arts Centre, Royal Thompson Hall w Toronto, 92 Street Y w Nowym Jorku, Osaka Arts Centre i wiele innych.
Pani
Yablonskaya współpracowała przy wykonaniach z tak znanymi dyrygentami jak: Alexander Dmitriev, Alexander Anissimov, Yury Aronovitch, Rudolf Barshai, Herbert Bloomstaadt, Boris Brott, Abraham Chavez, Sergiu Comissiona, Franz Paul Decker, Lawrence Foster, Youosh Forst, Pierro Gamba, Fedor Gluschenko, Inbal, Arnold Katz, Anton Kersies, Dmitry Kitaenko, Eric Klaas, Kirill Kondrashin, Uri Maier, Fuat Mansurow, Nathan Rakhlin, Mścisław Rostropowicz, Giennadij Rozhdestvensky, Stanisław Skrowachevsky, Pavel Sorokin, Jewgienij Swietłanow, Julij Turowski, Wiktor Jampolski i wielu innych.
W 1990 roku, po 13 latach nieobecności, p
Yablonskaya wróciła do Rosji na wyprzedany koncert, kursy mistrzowskie i koncerty w Konserwatorium Moskiewskim.
Od tego czasu regularnie powraca i po raz kolejny uznawana jest za elitarną wirtuozkę fortepianu w Rosji.
W ostatnich latach pani M
Yablonskaya współpracowała ze swoim synem, znanym wiolonczelistą i dyrygentem oraz nominowanym do nagrody Grammy w 2007 roku Dmitrijem Yablonskym.
Ich koncerty cieszyły się dużym uznaniem publiczności i krytyki.
„The New York Times” nazwał jej debiut w Carnegie Hall „żywym dialogiem”. Ich wspólne nagrania obejmują wykonania w duecie na wiolonczelę i fortepian, a także koncerty fortepianowe Chaczaturiana i Głazunowa nagrane z Moskiewską Orkiestrą Symfoniczną, Czajkowskiego, Rachmaninowa, Prokofiewa, Brahmsa, I Koncert Liszta oraz I i II Koncerty Chopina z Orkiestrą Filharmonii Moskiewskiej.
Oprócz sukcesów jako pianistka koncertowa i artystka nagrywająca, Ms
Yablonskaya była profesorem fortepianu w Julliard School w Nowym Jorku.
Prowadziła liczne kursy mistrzowskie w wielu prestiżowych szkołach muzycznych, akademiach, konserwatoriach i festiwalach na całym świecie, m.in. w Newport i Bowdin w USA, Flaine i Tours we Francji, Lago Maggiore w Szwajcarii i Oxford Philomusica w Anglii.
Od 1998 roku dr Yablonskaya jest współzałożycielką Międzynarodowego Festiwalu Puigcerda Musica Clasica w Hiszpanii i Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego Gabala w Azerbejdżanie.
stwardnienie rozsiane
Yablonskaya zredagowała wiele wydań muzyki fortepianowej Cimarosy, Czajkowskiego, Lyadova, Bałakiriewa, Glucka, Glinki i innych dla International Music Company, a obecnie kontynuuje współpracę z tym renomowanym wydawcą muzycznym.
Pani
Yablonskaya jest także członkiem jury wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Leeds w Anglii, im. Franciszka Liszta w Holandii, Prokofiewa w St. Petersburgu w Rosji, Hamamatsu w Japonii, konkursów na Tajwanie, w Andorze, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Seilera i Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Władimira Horowitza, a także Piano E-Competition w Minneapolis w stanie Minnesota.
Jose Iturbi w Walencji, Parnassos w Monterrey w Meksyku, a także Konkurs w Sendai w Japonii i Konkurs Beethovena w Bonn, Jose Iturbi w Los Angeles, Lew Vlassenko w Brisbane, Grieg w Oslo i Bergen, Konkurs w Szanghaju i innych.
Wśród wielu jej nagrań płyta CD Liszt/Schubert pani Jabłonskiej zdobyła Grand Prix du Disque Międzynarodowego Towarzystwa Liszta w Budapeszcie.
W recenzji jej płyty CD z Czajkowskim z grudnia 1995 roku magazyn American Record Guide napisał: „Oxana Yablonskaya to artystka, która zasługuje na to, aby ją usłyszano, niezależnie od wybranego przez siebie repertuaru”. W marcu 2006 roku pani M
Yablonskaya dała swój pierwszy recital „Sold Out” w Carnegie Zankel Hall w Nowym Jorku z okazji założenia Towarzystwa Chopinowskiego w Nowym Jorku, którego została mianowana wiceprezesem i dyrektorem muzycznym.
Zaraz potem odbyło się sześciokoncertowe tournée po Francji z „wyprzedanym” koncertem w historycznym teatrze Magador w Paryżu, gdzie Oxana Yablonskaya wykonała III Koncert fortepianowy Rachmaninowa z Orchestre National D’Ille de France.
Po wspaniałym występie w Teatrze Magador francuski krytyk Cyril Brun nazwał Jabłońską „Wielką Carycą rosyjskiego fortepianu, która w jednej chwili otworzyła przed nami całą cesarską Rosję”. 15 grudnia 2006 roku w Carnegie Zankel Hall odbyła się kolejna „wyprzedana” impreza „Oxana Yablonskaya and Friends”, podczas której Oksana i Dmitry Yablonsky wykonali Sonatę wiolonczelową i Wielkiego Poloneza Chopina i otrzymali owację na stojąco.
Kompozytor Lowell Liberman napisał po wzięciu udziału w tym koncercie: „Wnikliwe wykonanie tej sonaty na długo pozostanie w mojej pamięci”.
Podczas tego koncertu odbyła się uroczystość-niespodzianka – Oksana Jabłońska otrzymała tytuły Honorowego Akademika Międzynarodowej Akademii Sztuk ONZ, Międzynarodowej Akademii Sztuk w San Francisco i Międzynarodowej Niezależnej Akademii Sztuk Wyzwolonych w Moskwie, dyplomy oraz Złoty Medal Einsteina za wybitne osiągnięcia artystyczne.
W październiku 2008 roku Instytut Pianistyczny Oxany Yablonskaya otworzył swoje podwoje w Castelnuovo di Garfagnana w Toskanii we Włoszech.
Rok 2008 upłynął pod znakiem rocznicowych obchodów 70. urodzin Oxany i przez cały rok występowała najpierw we Włoszech z koncertem noworocznym w Katanii, następnie w Izraelu, gdzie czterokrotnie wykonała I Koncert Czajkowskiego, koncert Griega w Turcji, solowy koncert w Toskanii oraz kursy mistrzowskie w Akademii Hamamatsu w Japonii, jako juror Konkursu Liszta w Utrechcie, Konkursu Jose Iturbi w Los Angeles, konkurs pianina elektrycznego w Minneapolis, lekcje solowe w Hiszpanii, koncert w MTNA w Los Angeles, kursy mistrzowskie i koncert muzyki kameralnej w Nicei, nagranie „Seasons” i „Album for Youth” Czajkowskiego.
Telewizja państwowa Tajwanu transmitowała dwa koncerty 29 listopada i 1 grudnia – Oxana wykonała I Koncert Szostakowicza z Narodową Orkiestrą Symfoniczną w Tajpej i Taichung.
Wielkim podsumowaniem całorocznych obchodów był 11 grudnia rocznicowy koncert „Sold Out” w Carnegie Zankel Hall w Nowym Jorku, podczas którego Oxana Yablonskaya wykonała 4. koncerty Beethovena, 2. Chopina i 1. Szostakowicza i otrzymała owację na stojąco.
W latach 2009, 2011, 2013, 2016 p.
Yablonskaya kierowała Międzynarodowymi Konkursami Pianistycznymi w Qabala w Azerbejdżanie i wykonała V Koncert Beethovena „Cesarz” z Royal Philharmonic Orchestra.
W 2014 roku profesor Oksana Jabłońska wraz z mężem, konstruktorem fortepianów i technikiem Aleksandrem Wołchonokiem dokonali bardzo ważnego kroku w swoim życiu – m.in. przeprowadzili się do Izraela.
Od października 2016 roku dr hab.
Yablonskaya została zaproszona do nauczania w Jerozolimskiej Akademii Muzyki i Tańca.
Jej koncert z okazji 80. rocznicy odbył się 6 grudnia 2018 roku w Henry Krown Auditorium w Teatrze Jerozolimskim, gdzie wykonała trzy koncerty fortepianowe pod dyrekcją swojego syna Mo.
Dmitrij Jabłoński.
Kobieta.
Yablonskaya będzie reprezentować Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Sendai jako juror w 2019 roku.